Και να λοιπον που το σταρενιο δερμα,τα beach parties μεχρι το πρωι,η ατελειωτη bepanthol στο καμμενο δερμα,οι ξεχασμενες corona extra στην παραλια,τα χρωματιστα μαγιο,και τα αξημερωτα βραδια μπροστα στον υπολογιστη χαζευοντας φωτογραφιες στο facebook ή ακουγοντας καλοκαιρινα hits στο youtube ειναι πια παρελθον.
Τα λερωμενα ποδια απο αμμο,η μυρωδια της αλμυρας και του αντηλιακου ξεθωριαζουν,αφηνοντας πισω γλυκες αναμνησεις.
Ο ηλιος χανεται μεσα στα συννεφα και τα φθινοπωρινα πρωτοβροχια κανουν την εμφανιση τους σιγα σιγα με τα σορτσακια να δινουν τη θεση τους στις ζακετες και στα μακρυμανικα.Περασε κι αυτο το καλοκαιρι,σκεφτηκα, και μια αισθηση γλυκιας νοσταλγιας ενιωσα να με παρασυρει...
Οταν ακουσα το ξυπνητηρι μου, καταλαβα οτι ειχε παει κιολας 7.00 και δεν ειχα κλεισει ματι.''Εμπροος πρωτη μερα σχολειο!'' ακουσα τη μαμα μου απ'το διπλανο δωματιο...
